Nie ma zatem kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że sezon dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć był w Hiszpanii raczej zdecydowanie mało interesujący. FC Barcelona wygrała tytuł mistrzowski ze sporą przewagą aż dziewięciu punktów nad drugim Realem Madryt. Z kolei Real Madryt również miał sporą przewagę nad zespołem z trzeciego miejsca. Nie mogło tutaj więc być mowy o jakiekolwiek rywalizacji. Nie było w tym nic szczególnie ciekawego. Właściwie, to można powiedzieć, że zdecydowanie najbardziej interesującym fragmentem sezonu dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć w Hiszpanii były ostatnie derby europy, w których to FC Barcelona zadała poważny cios Realowi Madryt wygrywając z nim aż sześć do dwóch. Tak wysokiego zwycięstwa FC Barcelony kompletnie nikt się nie spodziewał. Zespół ten grał jakby kompletnie z innej bajki i tym samym udowodnił, że zasługuje w stu procentach na mistrzostwo Hiszpanii, i że ich znakomita forma po prostu nie jest przypadkiem. Pokazali swoja klasę i w kolejnym sezonie również będą się liczyć. Real Valladolid w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć zajął piąte miejsce od końca, czyli dokładnie miejsce szesnaste w najwyższej hiszpańskiej klasie rozgrywkowej, czyli w Primera Division. Raczej mało kto spodziewał się aż tak słabej dyspozycji tego teamu. Z reguły Real Valladolid zajmował miejsca gdzie mniej więcej w połowie stawki, a tutaj nagle ledwo ominęli oni stref spadkową. Co prawda w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć znaleźli się oni dokładnie dwa miejsca nad strefą spadkową, jednakże mieli oni nad nią zaledwie jeden punkt przewagi. I dlatego właśnie są oni szczęściarzami. Gdyby bowiem zdarzyło się tak, że mieli by oni tyle samo punktów, co zespoły na osiemnastym oraz siedemnastym miejscu, to właśnie Real Valladolid spadłby z ligi, ponieważ to właśnie oni mają gorszy bilans bramkowy. Zatem świetnie już chyba widać, że w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć Real Valladolid był jednym ze szczęściarzy, którym cudem udało się uniknąć spadku z najwyższej klasy rozgrywkowej w Hiszpanii. Zespół Recreativo Huelva okazał się najgorszym zespołem w Hiszpanii w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć. Recreativo Huelva jest najstarszym zespołem w Hiszpanii. Został on bowiem założony dokładnie w roku tysiąc osiemset osiemdziesiąty dziewiątym. Zatem to dużo, dużo później niż w Anglii, gdzie piłka nożna się tak naprawdę zaczęła. Otóż największym sukcesem omawianego przez nas klubu był finał pucharu Copa del Rey w sezonie dwa tysiące trzy. Jednak nie udało im się owego pucharu wygrać. Przegrali tam z zespołem CRD Mallorca aż zero do trzech. Kto wie, gdyby wówczas owy puchar wygrali, może teraz byli by zespołem, który regularnie występuje w najwyższej klasie rozgrywkowej w Hiszpanii. Jednak stało się inaczej. Recreativo Huelva tylko trzykrotnie występował w najwyższej klasie rozgrywkowej w Hiszpanii. Nigdy im się nie udało tutaj zagrzać miejsca na jakiś dłuższy okres czasu. Dwa razy, na początku wieku dwudziestego, udało im się zdobyć puchar Andaluzji. Sezon dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć zaliczą do nieudanych.

Jednym z największych polskich sportowców jest z pewnością Adam Małysz. Jego popularność w ostatnich latach była ogromna i trwała przez około 2 – 3 lata. Żadnemu innemu sportowcowi nie udało się utrzymać popularności przez tak długi okres i do tego stale ja powiększać. Najważniejszy jest jednak fakt, ze Polacy zostali całkowicie zafascynowani skokami narciarskimi. To właśnie fenomen Małysza spowodował, ze cale rodziny zasiadały w weekendy przez telewizorami i dwa dni pod żad, bo tyle zazwyczaj trwają konkursy, oglądali z zapartym tchem zmagania skoczków. Sam Małysz jest bardzo rozpoznawalny, jednak warto zwrócić uwagę na fakt, ze przeciętni widzowie oglądający skoki raz na jakiś czas rozpoznają wszystkich skoczków i w ciągu okresu panowania Małysza z pewnością przypadkowo poproszona osoba lepiej rozpoznałaby przypadkowo podanego skoczka z Europy niż polskiego piłkarza z kadry narodowej. Jest to bardzo znamienne i pokazuje dobitnie jak silny był fenomen Małysza. Małysz nie strącił fanów nawet po spadku formy. Jedna z najsłynniejszych polskich sportsmenek wszechczasów jest z pewnością Irena Szewińska. Miała ona dokonania ogromne, szczególnie w lekkiej atletyce, słynęła z zachowania fair play oraz bardzo dobrych wyników sportowych. Jej Zycie pokazuje jednak, ze na młodości i okresie ścisłego związania się ze sportem życie się nie kończy i należy szukać swoich dróg oraz się w nich sprawdzać. Obecnie Szewińska jest prezesem i honorowym członkiem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, na każdym bankiecie organizowanym przez Polski Komitet Olimpijski pani Szewińska dobrze bawi się w tłumie zgromadzonych gości oraz często wygłasza bardzo ciekawe przemowy. Pokazuje to, ze oprócz bycia sportowcem najwyższej światowej klasy można być także wspaniałym człowiekiem i pokazywać, ze sukcesy osiągane na płaszczyźnie sportowej nie wykluczają tych na płaszczyźnie późniejszego życia zawodowego i rozwoju dalszej kariery. Ważna jest tutaj także osobowość zawodniczki, która mogłaby daw. przykład niejednemu polskiemu sportowcowi ze swoim uśmiechem, spokojem i uczciwością.